تبلیغات
هیئت اباصالح المهدی(عج ) شهرستان خرمدره - مطالب خرداد 1394
 
 


<-BlogDescription->

مهمانی بدهید تا از گناه پاک شوید!
مهمانی بدهید تا از گناه پاک شوید!
   امام جعفر صادق علیه السلام  به شخصی فرمود كه: 

«اى حسین! آیا برادران دینى خود را دوست مى‏ دارى؟» 
عرض كردم: آرى. 
فرمود كه: «به فقراى ایشان نفع مى‏ بخشى؟» 
عرض كردم: آرى. 
فرمود: «بدان و آگاه باش! كه بر تو واجب است كه دوست دارى هر كه خدا را دوست مى‏ دارد. و به خدا سوگند كه به یكى از ایشان نفع نمى‏ بخشى تا آنكه او را دوست دارى. آیا ایشان را به منزل خویش مى‏ طلبى كه ضیافت كنى؟»
 عرض كردم: آرى، چیز نمى‏ خورم، مگر آنكه دو كس و سه كس و كمتر و بیشتر از ایشان با من است.
حضرت صادق علیه السلام فرمود: «بدان كه فضل ایشان بر تو از فضل تو بر ایشان بزرگ‏تر است».

عرض كردم كه: فداى تو گردم! طعام خویش را به ایشان مى‏ خورانم و منزل و فرش خویش را پایمال ایشان مى‏ گردانم و با وجود اینها فضل ایشان بر من بزرگ‏تر است؟ 
فرمود: «آرى؛ زیرا كه ایشان چون در منزلت داخل شوند، با آمرزش گناهان تو و آمرزش گناهان زن و فرزندان و تابعان تو داخل مى‏ شوند، و چون از منزلت بیرون روند، با گناهان تو و گناهان عیال تو بیرون مى‏ روند».

حضرت صادق علیه السلام می فرمایند:
 «هر كه برادر خود را در راه خدا طعام دهد، آن قدر از اجر از براى او باشد؛ مانند آنكه فئامى از مردم را طعام دهد». عرض كردم كه: فئام چیست و چه قدر است؟ فرمود: «صدهزار نفر از مردمان».

سدیر صیرفى روایت كرده است كه: حضرت صادق علیه السلام به من فرمود كه: 
«چه چیز تو را منع كرده است از آنكه در هر روز بنده‏ اى را آزاد كنى؟» عرض كردم كه: مال من تاب این را ندارد. 
فرمود كه:
«هر روز مسلمانى را طعام مى‏ دهى، چنان است كه بنده‏ اى را آزاد كرده‏ اى». 
عرض كردم كه:
آن مسلمان توانگر باشد یا پریشان؟ 
راوى مى‏ گوید كه: حضرت فرمود: «به درستى كه توانگر نیز گاهى خواهش طعام دارد».

پی نوشت:تحفة الأولیاء (ترجمه أصول كافى)، ج‏۳، ص510و511.


::
:: مرتبط با: قرآن واحادیث ,
نویسنده : حمدالله مرادی
تاریخ : شنبه 30 خرداد 1394
ثواب شاد کردن دل مومن
ثواب شاد کردن دل مومن
  از امام صادق (ع)روایت شده، كه می فرمایند:

نپندارد یكى از شماها كه مؤمنى را شاد كرده است تنها او را شاد كرده، بلكه به خدا رسول خدا را (ص) شاد كرده است.

از ابى الجارود كه شنیدم امام باقر (ع) مى ‏فرمود:
به راستى دوست‏ترین كارها به درگاه خدا عز و جل شاد كردن مؤمن است یا سیر كردن مسلمانى یا پرداختن بدهكارى او. 

امام صادق (ع) در ضمن حدیثى طولانى فرمود:
چون خدا مؤمن را از قبرش مبعوث كند، با او نمونه‏ اى از قبر بیرون آید و جلو او باشد و هر آنجا كه مؤمن یكى از هراسهاى روز قیامت را ببیند آن نمونه گوید: نترس و غم مخور و مژده گیر به شادى و كرامت از طرف خدا عز و جل تا آنكه در برابر خدا عز و جل بایستد و از او حساب آسانى بكشد و فرماید: او را به بهشت برند و آن نمونه جلو او باشد، مؤمن به او گوید: خدایت رحمت كند، چه خوب كسى بودى كه با من از گورم بیرون آمدى و پیوسته مرا به شادى و كرامت از طرف خدا مژده مى ‏دادى تا آن را به چشم دیدم و به او مى‏ گوید: تو كیستى؟ مى ‏گوید: من همان شادیم كه به دل برادر مؤمن خود در دنیا وارد ساختى، خدا عز و جل مرا از آن آفریده تا به تو مژده دهم. 

از محمد بن جمهور، گوید: نجاشى كه یك دهقانى بود، حاكم اهواز و فارس شد، یكى از كارمندانش به امام صادق (ع) گفت: در دفتر نجاشى خراجى به عهده من است و او مردى است مؤمن و فرمانبر، شما اگر صلاح مى‏د انى براى من نامه‏ اى به او بنویس، گوید: امام (ع) به او نوشت:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ، شاد كن برادرت را تا خدا شادت كند، گوید: چون نامه به او رسید، در مجلس كار خود بود و چون تنها شد، نامه را به او داد و گفت: این نامه امام صادق (ع) است، آن را بوسید و بر دو چشم نهاد و به او گفت: چه حاجتى دارى؟ گفت:

خراجى كه در دفترت بر عهده من است، به او گفت: چه مقدار است؟ گفت: ده هزار درهم.
نجاشى دفتر دار خود را خواست و به او دستور داد تا از طرف او بپردازد و آن را از دفتر بیرون آرد و دستور داد براى سال آینده هم برابر همین مبلغ را براى او بنویسد، سپس به او گفت: من تو را شاد كردم؟ پاسخ داد: آرى قربانت، سپس فرمان داد یك مركب سوارى و یك كنیز و یك غلام به او دادند با یك دست جامه و در عطاى هر كدام مى‏ گفت: آیا تو را شاد كردم؟ و او جواب مى‏ داد:
آرى قربانت، و هر چه مى‏ گفت: آرى، براى او مى‏ افزود تا از عطا فراغت یافت و سپس به او گفت: همه فرش این اتاق را هم كه من در آن نشسته ‏ام با خود ببر چون كه نامه آقاى مرا در این جا به من دادى و هر حاجتى دارى به من اظهار كن و برسان، گوید: این كار را كرد و آن مرد بیرون شد و پس از آن خدمت امام صادق (ع) رسید و به او همه را باز گفت و آن حضرت هم شاد شد به كار او، آن مرد گفت:
یا ابن رسول اللَّه، گویا كارى كه با من كرده، شما را شاد نمود؟ فرمود: آرى، به خدا هر آینه خدا و رسولش را هم شاد كرد. 

پی نوشت:أصول الكافی / ترجمه كمره ‏اى، ج‏۴، ص565تا567.


::
:: مرتبط با: ائمه اطهار ,
نویسنده : حمدالله مرادی
تاریخ : یکشنبه 24 خرداد 1394
عکس/یکی از 175 شهید غواص تفحص شده
  صبح امروز در معراج شهدای تهران و در نشست خبری سردار باقر زاده پیکر مطهر یکی از 175 شهیدغواص تفحص شده عملیات کربلای 4 برای همگان نمایش داده شد.

این پیکر مطهر در حالی به معرض دید گذاشته شد که دستان این شهید بزرگوار در زمان شهادت بسته شده بود.

نخستین تصویر یکی از 175 شهید غواص تفحص شده عملیات کربلای 4

عکس/یکی از 175 شهید غواص تفحص شده

عکس/یکی از 175 شهید غواص تفحص شده


عکس/یکی از 175 شهید غواص تفحص شده

عکس/یکی از 175 شهید غواص تفحص شده

عکس/یکی از 175 شهید غواص تفحص شده

عکس/یکی از 175 شهید غواص تفحص شده

عکس/یکی از 175 شهید غواص تفحص شده

عکس/یکی از 175 شهید غواص تفحص شده

عکس/یکی از 175 شهید غواص تفحص شده
عکسها: فارس - خبرگزاری دفاع مقدس - تسنیم

::
:: مرتبط با: شهدا ودفاع مقدس ,
:: برچسب‌ها: 175 شهید غواص ,
نویسنده : حمدالله مرادی
تاریخ : دوشنبه 18 خرداد 1394
حدیث روز/ سخن امام علی(ع) درباره تکیه حکومت اسلامی به عموم مردم


خواص جامعه همواره بار سنگینى را بر حكومت تحمیل مى‌كنند زیرا در روزگار سختى یاریشان كمتر، و در اجراى عدالت از همه ناراضى‌تر، و در خواسته هایشان پافشارتر، و در عطا و بخشش‌ها كم سپاس ترند.
  امیرالمومنین امام علی علیه‌السلام در بخشی از فرمان خود به مالک اشتر: دوست داشتنى ترین چیزها در نزد تو، در حق میانه‌ترین، و در عدل فراگیرترین، و در جلب خشنودى مردم گسترده‌ترین باشد، كه همانا خشم عمومى مردم خشنودى خواص را از بین مى‌برد، اما خشم خواص را خشنودى همگان بى اثر مى‌كند.
خواص جامعه همواره بار سنگینى را بر حكومت تحمیل مى‌كنند زیرا در روزگار سختى یاریشان كمتر، و در اجراى عدالت از همه ناراضى‌تر، و در خواسته هایشان پافشارتر، و در عطا و بخشش‌ها كم سپاس تر، و به هنگام منع خواسته‌ها دیر عذر پذیرتر، و در برابر مشكلات كم استقامت تر مى‌باشند.
در صورتیكه ستون‌هاى استوار دین، و اجتماعات پرشور مسلمین، و نیروهاى ذخیره دفاعى، عموم مردم مى‌باشند، پس به آنها گرایش داشته و اشتیاق تو با آنان باشد.

متن حدیث:

وَ لْیَكُنْ أَحَبَّ اَلْأُمُورِ إِلَیْكَ أَوْسَطُهَا فِی اَلْحَقِّ وَ أَعَمُّهَا فِی اَلْعَدْلِ وَ أَجْمَعُهَا لِرِضَى اَلرَّعِیَّةِ فَإِنَّ سُخْطَ اَلْعَامَّةِ یُجْحِفُ بِرِضَى اَلْخَاصَّةِ وَ إِنَّ سُخْطَ اَلْخَاصَّةِ یُغْتَفَرُ مَعَ رِضَى اَلْعَامَّةِ وَ لَیْسَ أَحَدٌ مِنَ اَلرَّعِیَّةِ أَثْقَلَ عَلَى اَلْوَالِی مَئُونَةً فِی اَلرَّخَاءِ وَ أَقَلَّ مَعُونَةً لَهُ فِی اَلْبَلاَءِ وَ أَكْرَهَ لِلْإِنْصَافِ وَ أَسْأَلَ بِالْإِلْحَافِ وَ أَقَلَّ شُكْراً عِنْدَ اَلْإِعْطَاءِ وَ أَبْطَأَ عُذْراً عِنْدَ اَلْمَنْعِ وَ أَضْعَفَ صَبْراً عِنْدَ مُلِمَّاتِ اَلدَّهْرِ مِنْ أَهْلِ اَلْخَاصَّةِ وَ إِنَّمَا عِمَادُ اَلدِّینِ وَ جِمَاعُ اَلْمُسْلِمِینَ وَ اَلْعُدَّةُ لِلْأَعْدَاءِ اَلْعَامَّةُ مِنَ اَلْأُمَّةِ فَلْیَكُنْ صِغْوُكَ لَهُمْ وَ مَیْلُكَ مَعَهُم. ...



«نهج البلاغه، نامه 53»


::
:: مرتبط با: قرآن واحادیث ,
نویسنده : حمدالله مرادی
تاریخ : شنبه 16 خرداد 1394
ایستگاه صلواتی هیئت اباصالح(عج) خرمدره
نویسنده : حمدالله مرادی
تاریخ : چهارشنبه 13 خرداد 1394
چه کنیم با مداحان و روضه خوانان روضه فروش و پاکتی؟!
حجة الإسلام شیخ «علی زند قزوینی» با ارسال این مطلب برای پایگاه خبری شیعه آنلاین، به انتقاد شدید از برخی مداحان و روضه خوانان که آنان را "روضه فروش و پاکتی" نامیده، پرداخت. متن کامل این مطلب ارسال شده بدون هیچ تغییری به شرح ذیل است:


در این نوشتار برآنیم که نقدی از اوضاع تاسف بار که توسط برخی مداحان و روضه خوانان خاص، در جلسات مذهبی رخ می دهد را مورد بررسی قرار دهیم.

البته بدیهی است که با نوشتن این متن از سوی برخی افراد سودجو که فعلا با نام شهید کربلا دکان، برای خویش باز نموده اند مورد اعتراض و یا حتی توهین ها قرار بگیرم. البته از طرفی هم قشر آگاه و متدین و دلسوز جامعه، خاصه هیاتی ها و حسینی ها که مکرر اعتراضشان را با بنده در میان گذاشته اند از این نوشتار، با عمق جان استقبال خواهند نمود. اما چاره نیست که از خود شروع کنیم و در مقابل انحرافی نوین آن هم در فضای مقدس هیات های حسینی سخن بگوییم تا جزو مصادیق حدیث نبوی نگردیم که فرمود: (الساکت عن الحق الشیطان الاخرص).

در ابتدای سخن تذکر می دهم که سخن حقیر با هیچ شخص یا هیات خاصی نیست، بلکه دردی است که همه کشور را فرا گرفته، پس حمل این نوشتار بر شخص یا هیاتی خاص افترا بر نویسنده است.

ماه محرم ماه دوری از سو استفاده ابزاری از دین
در آستانه پیشواز ماه محرم قرار داریم. ماهی که در آن پاک ترین خون ها ریخته شد و مقدس ترین حرمت ها زیر پا گذاشته شد. ماه عزای آدمی و جن و ملک در رثای خون خدا حضرت سید الشهدا. ماهی که در آن خون مظلومی ریخته شد که خواست با خونش بساط سو استفاده از دین را جمع کند. همه شاهدیم که هر سال که می گذرد رونق جلسات حسینی مضاعف می گردد و همانگونه که رسول خدا فرمود این آتش محبت امام حسین علیه السلام هر سال در قلب ها فروزان تر می گردد.
 
آری، باب نجات امت و رحمت واسعه الهی باید که در مرور زمان شفاف تر بدرخشد. امامی که جزو اولین انوار آفرینش و واسطه فیض پروردگار بود اما زیر بار دین فروشی و انحرافات و بدعت ها و بازی های یزید صفت ها نرفت و جان داد و کودک داد و عزیزان خویش را از دست داد اما دین خدا و شرف انسانیت را سست نکرد و او همان کسی است که خدا و ملائکه و انبیا و اولیا روضه خوانش شدند و عوالم هستی در عزایش مویه کرد.

مقام مداحان با اخلاص
آری، اولین روضه خوان او خدا بود و بعد جبرییل و انبیا و اولیا... و به تبعیت از این انوار اقدس، شاعران و روضه خوانان و مداحانی در طول دوران ها درخشیدند. خوشا به حال روضه خوانان و مداحانی که در این قرن ها در باب او شعر خواندند و گریه از مردم گرفتند که امام معصوم در حق آنان فرمود: هر کس یک بیت شعر درباره ی ما بخواند یک بیت و یک خانه در بهشت برایش فراهم می گردد... یا اینکه فرمود: کسی که به اندازه بال مگسی از مردم در عزای امام حسین اشک بگیرد خداوند گناهان بزرگ او را می بخشد... اهل فن با تعبیر (من ابکی) در روایات آشنایند.

صله دادن به روضه خوانان سنت اهل بیت بوده است
تا جایی که اهل بیت طبق روایات به مداحان و روضه خوانان امام حسین صله ها و پاداش های فراوانی می دادند و با وجود صله های فراوان گاه از آن مداح و شاعر و روضه خوان عذر می خواستند که بیش از این سکه و طلا و نقره و مال فعلا ندارند تا بدهند...

برای آگاهی بیشتر در باب صله های فراوان اهل بیت به روضه خوانان و مداحان امام حسین پیشنهاد میکنم کتاب ارزشمند جامع احادیث الشیعه اثر گرانقدر مرجع عالی مقام، مرحوم آیت الله العظمی بروجردی، جلد 15، باب 85، صفحه 450 به بعد را بخوانید تا روشن شود که: امام سجاد چگونه خرج 40 سال زندگی فرزدق، شاعر معروف را یکجا به او داد به پاس یک شعر که در مدح اهل بیت و امام سرود و آن را در حضور هشام خلیفه غاصب در مسجد الحرام  خوانده بود. عجیب تر آنکه امام سجاد از او عذرخواهی کرد که کاش بیشتر داشتم و به تو صله می دادم!

یا اینکه امام باقر چگونه سه عدد جواهر و درر ارزشمند به کمیت، شاعر معروف اهل بیت دادند به پاس سه شعری که در باب فضایل آنان خواند.

یا اینکه امام صادق چگونه اشجع اسلمی، شاعر معروف را به پاس چند بیت در مدح اهل بیت با 400 درهم و سکه ی نقره بدرقه فرمود.

یا اینکه چگونه حضرت موسی بن جعفر تمام هدایای خلیفه در روز نوروز را به پاس 3 بیت شعر در رثای امام حسین که یک پیرمرد خوانده بود به او صله دادند.

یا اینکه چگونه امام هشتم علی بن موسی الرضا به هر کدام از جناب دعبل و ابراهیم بن العباس دو شاعر معروف اهل بیت، تک تک 20 هزار درهم و سکه ی نقره که نام آن حضرت روی آنها به امر مامون حک شده بود به پاس یک شعر در مرثیه اهل بیت و امام حسین هبه کردند و صله دادند.

البته علما و مومنین در طول این قرن ها این سنت حسنه را که از اهل بیت آموخته اند  ترک نکردند و همواره مداحان و روضه خوانان محترم را در پایان جلسات با پاکت و صله ای قابل، مورد تقدیر قرار میداده و میدهند . تا آنجا که اگر بانی هیات، مداح و روضه خوانی را بدون صله بدرقه کند مورد نکوهش اطرافیان قرار می گیرد.

بنابراین شکی در صحت و بلکه ثواب و اهمیت پرداختن صله و پاداش از جانب مسیولین جلسات و هیات ها به مداحان و روضه خوانان نیست. بلکه می توان گفت این کمترین وظیفه مسئولان جلسات در مقابل کار مهم و ارزشمند و والای مداحان و روضه خوانان است که وقت و نیرو می گذارند و قبول زحمت می کنند و با سخنرانی و مداحی گرم خود جلسه و هیات آنان را رونق می دهند و البته و چه بسا کوتاهی در این امر از جانب هیات داران و توجه نکردن به پرداخت صله و پاکت نوعی پشت کردن به طریقه و سنت اهل بیت می باشد که نمونه هایی از آن بیان شد وگرنه کار ارزشمند این قشر با هیچ پاداش دنیویی قابل جبران نیست.

و اینها به برکت خون مولا امام حسین است که مردم از شدت علاقه به آن حضرت روضه خوان هایش را با صله های درخور و قابل بدرقه می کنند.
 
این همه آوازه ها از شه بود             گرچه از حلقوم  عبدالله  بود

برخی مداحان پاکتی!
افسوس که چند سالی است این سنت دیرینه صله و هدیه به روضه خوان ها  به صورت بازی و کلاشی یک عده سودجو درآمده است. افرادی معلوم الحال به نام مداح و روضه خوان در چند سال اخیر آبروی جایگاه مقدس مداحی و روضه خوانی امام حسین را به تاراج برده و می برند...

آری مداحان و روضه خوان هایی که وقتی مسئولان هیات ها با کلی واسطه و معرفی با مدیر برنامه های آنان تماس می گیرند تا برای جلسات دعوتشان کنند اولین سخنشان از پشت گوشی این است که بابت یک جلسه 3 یا 5 یا 7 و 10 و حتی 30 میلیون تومان الان واریز کنید تا بیایم! البته همه اینها را مستند عرض می کنم و صرفا یک شایعه نیست.

تذکر این نکته هم لازم است که این مرض خطرناک و مسری به سرعت در بین همکاران این جماعت در حال واگیر است! و حتی دیده شده که گویا هر یک بر دیگری سبقت می گیرد!

خلاصه آنچه زورشان می رسد و تیغشان می برد از مسئولان هیات ها و جلسات دینی می گیرند و گویا اصلا این جماعت معدود نه اتحادیه دارند که نرخ دهد و نه اصناف دارند که تعدیل کند و نه تعزیرات دارند که برخورد کند!

آری بی تعارف، اینها دقیقا مبتلا به همان مرض پول پرستی شده اند که قاتلان امام حسین در روز عاشورا به آن مرض مبتلا بودند و برای پول فرزند فاطمه را کشتند و الان اینها برای پول آبروی دستگاه امام حسین را لگد مال می کنند! پس چه فرقی بین این دو گروه مانده؟!

گویا برخی حضرات فراموش کرده اند که برای اربابی روضه می خوانند که از این دنیا حتی کفن هم نبرد تا تشیع و دین خدا بماند! و الان اینها روی خون ثار الله تخت زده اند و روضه فروشی می کنند!

صله دادن و گرفتن خوب است و سنت اهل بیت است، اما آیا این نوع تعیین قیمتهای نجومی و میلیونی هم قابل توجیه است؟!

آیا فرزدق و کمیت و دعبل و دیگران هم برای امامان تعیین قیمت می کردند یا خود امام مبالغی را هدیه می فرمود؟! پس تعیین این پاکت ها امری جدای از صله دادن و گرفتن است. آیا این کارها سو استفاده از محبت جوانان و هیاتی های دلداده به امام حسین نیست؟!

آیا سخن های پخش شده در این سال های اخیر و خاصه محرم  سال پیش رو که فلان مداح چند ده و یا حتی چند صد میلیون گرفته تا در فلان جلسه 30  دقیقه  بخواند وهن مذهب شیعه نیست؟!

آیا اینها استفاده ابزاری از عاشورا نیست؟! آیا این رفتارها تخریب وجهه روضه خوانان و مداحان با اخلاص که کم هم نیستند را در پی ندارد؟!

چرا یک مداح باید به خود اجازه دهد هنر ارزشمند مداحی را با آن اهمیت و قداست با تعیین چند میلیون پول بفروشد؟!

تازه آنچه عجیب تر است وجود دلالانی می باشد که از این آشفته بازار، سو استفاده می کنند و کارشان این است که با پول های کلان، برخی مداح ها را راضی کنند که به فلان هیات بروند و به فلان هیات نروند!

مضحک اینکه گاهی استدلال می شود که من اگر خواننده شده بودم بیش از اینها می گرفتم!

یا دیگری بگوید با چه چه فلان قیمت می گیرم و بی چه چه کمتر از آن! آیا واقعا باید بین مداحی اهل بیت و خوانندگی مقایسه شود؟!

پس لطفا هر چه زودتر برخی آقایان تکلیفشان را روشن کنند تا جماعت هیاتی بفهمد که شما خواننده و مطربید یا مداح اهل بیت؟!

به راستی بعضی از مداحان و روضه خوانان چه قدر ارزان  خون خدا را فروختند؟! آیا امام حسین تشنگی و مصیبت های جانکاه را تحمل کرد تا ما روضه خوان پاکتی شویم؟! او رفت تا ما روضه فروشی کنیم؟!

نتیجه این کارهای سبک و حقیر و پست و تعیین مبلغ های کلان توسط برخی معلوم الحال، کم رنگ شدن رونق بیرق امام حسین است.

این کارها باعث کم شدن جلسات، خاصه جلسات کلان و مهم می شود که چون مسئولان جلسات پول های چند ده و یا حتی چند صد میلیونی ندارند تا مداح و روضه خوان دعوت کنند جلسات رو به تعطیلی می رود! واقعا آیا عاملان این فاجعه حاضرند این ننگ را به گردن بگیرند؟!

باعث و بانی این کارها کیست؟!
تازه این فاجعه در آینده بیشتر جلوه خواهد کرد و نسل آینده که مداحان و روضه خوانان پاک و مخلص را کمتر خواهند دید شاید تصور کنند دستگاه امام حسین با پول به پا شده و هدفش پول پرستی بوده، آن وقت بی اعتمادی به دستگاه سیدالشهدا پیش خواهد آمد و این بد بینی عواقبی دارد که از این نوشتار خارج است.

چرا مداحان و روضه خوانهای پاک به سبب حفظ آبروی خود سکوت کرده اند تا این جماعت به راحتی پایه این جایگاه مقدس را سست کنند؟! آیا خود ما سزاوارتر به اعتراض نیستیم؟!

چرا مسئولان جلسات باز هم به دعوت از اینگونه افراد روی می آورند؟! آیا بهتر نیست هیاتی ها و متدینین خاصه نسل جوان با تحریم و دعوت نکردن از این افراد سود جو جلوی این ضربه خطرناک به دستگاه امام حسین را بگیرند؟!

و عجیب تر اینکه همه از این وضع ناراحتند ولی هیچ کس حرف نمیزند تا مباد برایش سنگین تمام شود و او را مورد توهین قرار دهند!

ولی حقیر فاش می گویم و از گفته خود دلشادم  که اگر این وضع نا به سامان ادامه پیدا کند در آینده ای نه چندان دور وضع جلسات امام حسین تغییراتی خواهد کرد که قابل بیان نیست...

گاهی توجیه می شود که فلان بانی مجلس صله نمی دهد لذا الان مبلغ طی می کنیم. در پاسخ عرض می کنم که گرچه آن شخص اشتباه می کند که در دادن صله کوتاهی می کند و عمل او قابل نکوهش است ولی اشتباه او توجیهی برای این کار نمی شود. این ماییم که باید با اخلاص رفتار کنیم و با مناعت طبع خویش درسی عملی به مردم بدهیم.

پس طی کردن مبلغ یک غلط است و قرار دادن مبلغ سنگین یک غلط بدتر....

در آینده مردم و نسل جوان که الان هم نقل مجالسشان سخن از پاکت های میلیونی آقایان مذکور شده اساسا به دستگاه سید الشهدا بدبین خواهند شد و آن وقت...

نان دانی قرار دادن اهل بیت توسط برخی!
امام عسگری در کتاب اختیار معرفه الرجال معروف به رجال کشی در حدیث 999 از معتبر ترین و قدیمی ترین کتب رجالی شیعه درباره ی دونفر از شیعیان که با نام اهل بیت از مردم اخاذی و کلاشی می کردند می فرمایند: (علیهما لعنه الله مستاکلین یاکلان بنا الناس).

یعنی: (خدا لعنت کند کسانی که ما اهل بیت را نان دانی خود کرده اند!).

آیا تعیین کنندگان پاکت ها و صله های میلیونی نجومی می دانند که مورد لعن اهل بیت هستند؟! آیا کسی که مورد لعن اهل بیت واقع شده میتواند مداح این خاندان باشد؟! آیا در نفس چنین شخصی معنویت قرار دارد؟! آیا او هم میتواند مثل روضه خوانها و مداحان با اخلاص اهل بیت که کم هم نیستند مردم را منقلب  و متحول کند؟!

ذکر خاطره
ذکر خاطره ای برای دوستان به جاست. سال ها پیش که منبر را آغاز کرده بودم و در جلسات و هیات های پر شور جوانان منبر می رفتم روزی محضر استاد معظم و افتخار سخنرانان آیت الله آقای آل طاها که از قدیمی ترین منبری هاست رسیدم. درخواست نصیحت کردم. ایشان فرمودند: (اگر منبر میروی و صله می دهند حتما قبول کن. زیرا این پول هدیه خود اهل بیت است. اما مبادا که مبلغی تعیین کنی! بدان که رزق ما دست اربابمان حسین است و به هیچ کس ارتباطی ندارد!)

پیشنهاد
از همه بزرگان و در راس مراجع معظم تقلید، علما و عموم مومنین و متدینین و صاحبان نفوذ و مسئولان و خاصه بزرگان جلسات و هیات و مداحان و روضه خوانان با اخلاص و دردمند اهل بیت عاجزانه خواهش دارم که هر چه سریع تر با تدبیری جمعی جلوی این آبروریزی و توهین به دستگاه امام حسین و تعیین صله و پاکت های نجومی را آنگونه که صلاح می دانند بگیرند تا مبادا پس از مدتی ضربه ای سخت از داخل به تشکیلات امام حسین وارد شود که قطعا همه ما مسیول خواهیم بود.

و انذرهم یوم الحسره اذ قضی الامر
ارادتمند محبان اهل بیت
شیخ علی زند قزوینی

::
:: مرتبط با: مهدویت , زیره ذره بین ,
نویسنده : حمدالله مرادی
تاریخ : پنجشنبه 7 خرداد 1394
♥ تقدیم به با غیــــــــرت‌های کشـــــــــورم♥
وقتی تو خیابون چشمم به چشم یه دختر افتاد،
سرم رو برگردوندم،وقتی از کنارم گذشت،
بهم گفت: 『 اُمُــل』 !
وقتی سر به زیر با ناموس مردم حرف زدم،
بهم گفتن: 『 اُمُــل』 !
وقتی تو تاکسی سوار شدم دیدم یه نامحرم کنارم نشسته،
خودم رو جمع کردم،
بهم گفت: 『 اُمُــل』 !
وقتی موقع اذان رفتم مسجد،
بهم گفتن: 『 اُمُــل』 !
وقتی با عشوه و ناز با نا محرم حرف نزدم،
بهم گفتن: 『 اُمُــل』 !
وقتی زنگ گوشیم سرود یا علی بود
که با بچه‌های حسینیه کار می‌کردم،
بهم گفتن: 『 اُمُــل』 !
وقتی پای ثابت بچه‌های هیئت شدم،
بهم گفتن: 『 اُمُــل』 !
وقتی موقع حرف زدن با نامحرم سرم پایین بود،
بهم گفتن: 『 اُمُــل』 !
وقتی نخواستم پشت سر دختر مردم راه برم و مزاحمش بشم،
بهم گفتن: 『 اُمُــل』 !
وقتی پشت رهبرم حرف زدن، رگ غیرتم بالا زد،
بهم گفتن: 『 اُمُــل』 !
وقتی بهترین کتاب رمانم شد【 نورالدین】
بهم گفتن: 『 اُمُــل』 !
وقتی گفتم توی خونمون ماهواره نداریم،
چون عقیدم اینه که ماهواره دقیقا همون غارت فرهنگیه،
بهم گفتن: 『 اُمُــل』 !
وقتی بزرگترین آرزوم شد【شهادت】
بهم گفتن: 『 اُمُــل 』 !
تازه فهمیدم این روزها هر کی از کنارم رد میشه
چرا به من میگه 『 اُمُــل』 !
اصلا خدایا شکرت که شدم 『 اُمُــل』 !
در روزگاری که هر چیز غیر از 『 اُمُــل』 !بودن بوی کفر و فساد میده …
♥ تقدیم به با غیــــــــرت‌های کشـــــــــورم♥


::
:: مرتبط با: حرفهای خودمونی ,
نویسنده : حمدالله مرادی
تاریخ : پنجشنبه 7 خرداد 1394
جشن میلاد حضرت علی اکبر(ع)
نویسنده : حمدالله مرادی
تاریخ : سه شنبه 5 خرداد 1394
ماجرای ولادت امام سجاد(ع)
ماجرای ولادت امام سجاد(ع)
 امام سجاد (ع) در بحبوحه رویدادهاى سیاسى در منزل امیر مؤمنان دیده به جهان گشود، در حالى كه پدرش امام حسین (ع) دوشادوش امیر مؤمنان به جنگ با قاسطین و مارقین و ناكثین اشتغال داشت، مادر گرامى امام، شهر بانو، دختر یزدگرد سوّم بود، پس از شكست امپراطورى ایران از اعراب، یزدگرد از شهرى به شهر دیگر مى‏ گریخت تا سرانجام در خراسان به قتل رسید و خانواده ‏اش در همان شهر ماندگار شدند، وقتى در سال ۳۲ هجرى در زمان خلافت عثمان، خراسان به دست مسلمین فتح شد، خانواده یزدگرد به اسارت در آمده و راهى مدینه شدند، امیر مؤمنان در آن زمان عثمان را به رفتار كریمانه و محترمانه با خانواده یزدگرد دعوت كرده و فرمود: از رسول خدا شنیدم: (عزیزان قومى را كه به ذلّت دچار شده ‏اند، گرامى بدارید) سپس‏ خود در آزاد كردن آنان پیش قدم شد و سایر مردم به آن حضرت اقتداء كردند، این عمل امام، عملى خردمندانه بود كه ریشه‏ هاى كینه و دشمنى میان ایرانیان با اعراب را مى ‏خشكاند و باعث گرایش ایشان به اسلام مى ‏گردید.

سپس امام على (ع) پیشنهاد فرمود كه دختران یزدگرد را در انتخاب همسر آزاد بگذارند، شهربانو دختر كوچكتر یزدگرد امام حسین (ع) را براى همسرى بر گزید و دختر دیگر، امام حسن (ع) را انتخاب كرد.

پس از عقد ازدواج با گذشت مدّت كوتاهى شهربانو باردار شد و مولود فرخنده ‏اى را به دنیا آورد كه نام او را (على) نهادند، لیكن در همان روزهاى اوّل بعد از زایمان، شهربانو بیمار شد و بدرود حیات گفت، از آن پس على بن الحسین (ع) در دامان كنیزى از كنیزان منزل امام حسین (ع) حضانت گردید.

امام سجّاد هفت ساله بود كه جدّ بزرگوارش امیر مؤمنان در محراب مسجد كوفه به شهادت رسید و بعد از چند ماه خانواده آن حضرت به مدینه نقل مكان نمودند، تا وقتى كه امام سجاد به سنین نوجوانى رسید و آن حضرت هفده ساله بود كه عموى گرامیش امام حسن (ع) توسط زهر مسموم و به شهادت رسید، از آن پس در كنار پدر بزرگوارش امام حسین (ع) نقش رهبرى امّت را در رویارویى با كفر و جاهلیّت خاندان اموى تجربه مى ‏كرد، از این دوران سخت تنها سخنرانیهاى امام حسین (ع) بر علیه معاویه و نامه‏ هاى كوبنده آن حضرت به او، براى ما بر جاى مانده، امّا همین نمونه‏ هاى اندك مى ‏تواند تلاش مستمر و مؤثّر امام را در مقابله با جریانهاى انحرافى امّت اسلام به نمایش بگذارد.

پی نوشت:قصص الأنبیاء ( قصص قرآن - ترجمه قصص الأنبیاء جزائرى)، ص: ۷۶۴ .


::
:: مرتبط با: ائمه اطهار ,
:: برچسب‌ها: ولادت امام سجاد(ع) , امام سجاد(ع) ,
نویسنده : حمدالله مرادی
تاریخ : شنبه 2 خرداد 1394
نمایی از داخل ضریح امام حسین (ع)
نمایی از داخل ضریح امام حسین (ع)+عکس

::
:: مرتبط با: فایل های تصویری ,
نویسنده : حمدالله مرادی
تاریخ : جمعه 1 خرداد 1394
 
 
google-site-verification: google8a204220aaf84b5c.html